اینک که من از دنیا می روم 25کشورجزء امپراطوری ایران است.در

تمام این کشور ها پول ایران رواج دارد وایرانیان درآن کشورها دارای

احترام هستند و مردم آن کشورها نیز در ایران محترم شمرده می شوند.تو

(خشایارجانشین داریوش)نیز همانند من باید در حفظ این کشورهابکوشی.اکنون که من از این دنیا می روم تو دوازده کرور(دریک)!! زر در خزانه مملکتی داری و این زر یکی از ارکان قدرت توست.مادرت آتوسا بر من حق دارد.پیوسته وسایل رضایت خاطرش را فراهم کن.(یه نکته:بچه ها داریوش هم زنشو خیلی دوست داشته ها!!!   )ده سال است که من مشغول ساختن انبارهای غله در نقاط مختلف کشور هستم.به این ترتیب تو هرگز برای آذوقه این مملکت دغدغه نخواهی داشت.ولو دو یا سه سال پیاپی خشکسالی شود.دوستان وندیمان خود را به کارهای مهم مملکتی نگمارو برای آنها همان مزیت دوست بودن با تو کافی است.کانالی که میخواستم بین شط نیل ودریای سرخ ایجاد کنم به اتمام نرسیده وتمام کردن آناز نظر بازرگانی وجنگی اهمیت زیادی دارد و تو بایدآن کانال را به اتمام برسانی.اکنون لشکری به مصر فزستادم تا اینکه دراین قلمرو ایران نظم و امنیت برقرار سازد.ولی فرصت نکردم قشونی به یونان بفرستم.تو با ارتشی نیرومند به یونان حمله کن و به آنان بفهمان که پادشاه ایران قادر است مجرمین را تنبیه نماید.توصیه دیگر من این است که هرگز دروغگو و متملق را به دربار خود راه مده،چون هر دوی آنها آفت سلطنت هستند.