شراب ارغوانی

دعای صبح و آه شب کلید گنج مقصود است

ضرب المثل فارسی(م-ی)

*** م ***

«ما از خیک دست برداشتیم خیک از ما دست برنمیداره.»

«ما اینور جوب تو اونور جوب.»

«ما اینور جوب تو اونور جوب، فحش بده فحش بستون، پیراهن یکی شانزده تومنه.»

«ماستی که ترشه از تغارش پیداست.»

«ماست نیستی که انگشتت بزنند.»

«ما صدنفر بودیم تنها، اونها سه‌نفر بودند همراه.»

«ما که خوردیم اما نگی یارو خر بود، سیرابیت نپخته بود.»

«ما که در جهنم هستیم یک پله پائین‌تر.»

«ما هم تون را میتابیم هم بوق را میزنیم.»

«ماه همیشه زیر ابر پنهان نمیمونه.»

«ماهی رو هر وقت از آب بگیری تازه‌است.»

«ماهی، ماهی رو میخوره، ماهی‌خوار هر دو را.»

«ماهی و ماست؟ عزرائیل میگه بازم تقصیر ماست؟»

«مبارک خوشگل بود آبله هم درآورد.»

«مثقال نمکه خروار هم نمکه.»

«مثل سیبی که از وسط نصف کرده باشند.»

«مثل سگ پشیمونه.»

«مثل کنیز ملا باقر.»

«مرد چهل ساله تازه اول چلچلیشه.»

«مرد آنست که در کشاکش دهر// سنگ زیرین آسیا باشد»

«مرد خردمند هنر پیشه را// عمر دو بایست در این روزگار// تا به یکی تجربه آموختن// با دگری تجربه بردن به کار» سعدی

«مرد که تنبوتش دو تا شد بفکر زن نو میافته.»

«مرغی را که در هواست نباید به سیخ کشید.»

«مرغ یه پا داره.»

«مرغی که انجیر میخوره نوکش کجه.»

«مرگ برای من، گلابی برای بیمار.»

«مرگ به فقیر و غنی نگاه نمیکنه.»

«مزد آن گرفت جان برادر که کار کرد» (نابرده رنج گنج میسر نمی‌شود ...) سعدی

«مزد خرچرونی خرسواریست.»

«مزد دست مهتر چس یابو است.»

«مسجد نساخته گدا درش ایستاده.»

«مسجد جای گوزیدن نیست.»

مگس به فضله‌ش بشینه تا مورچه‌خورت دنبالش میدوه.»

«مگه سیب سرخ برای دست چلاق خوبه؟»

«مگه کاشونه که کپه با فعله است؟»

«ملا شدن چه آسون، آدم شدن چه مشکل.»

«ملا نصرالدین صنار میگرفت سگ اخته می‌کرد یکعباسی میداد میرفت حموم.»

به موش کار داره.»

«موش و گربه که با هم بسازند دکان بقالی خراب می‌شه.»

«مهتاب نرخ ماست را می‌شکنه.»

«مهره مار داره.»

«مه فشاند نور و سگ عوعو کند// هرکسی بر طینت خود می‌تند» مولوی

«مهمون باید خنده‌رو باشه اگر چه صاحب‌خونه، خون گریه کنه.»

«مهمون تا سه روز عزیزه.»

«مهمون خر صاحب‌خونه‌است.»

«میهمان سخت عزیز است ولی همچو نفس// خفقان آرد اگر آید و بیرون نرود»

«مو از ماست کشیدن»

*** ن ***

«نابرده رنج گنج میسر نمی‌شود// مزد آن گرفت جان برادر که کار کرد» سعدی

«ناخوانده به خانه خدا نتوان رفت.»

«ناز عروس به جهازه.»

«نازکش داری ناز کن، نداری پاهاتو دراز کن.»

«نبرد رگی تا نخواهد خدای» (اگر تیغ عالم بجنبد ز جای ...)

«نخود توی شله‌زرد.»

«نخودچی توی جیبم می‌کنی اونوقت سرم را می‌شکنی؟»

«نخودچی شو دزدیده.»

«نخود همه آش.»

«ندید بدید وقتی بدید به خود برید.»

«نذر می‌کنم واسه سرم خودم می‌خورم و پسرم.»

«نردبون، پله به پله.»

«نردبون دزدها.»

«نزدیک شتر نخواب تا خواب آشفته نبینی.»

«نزن در کسی را تا نزنند درت را.»

«نسیه، نسیه آخر به دعوا نسیه.»

«نشاشیدی شب درازه.»

«نشسته پاکه.»

«نفسش از جای گرم در میاد.»

«نکرده کار نبرند بکار.»

«نگاه به دست ننه کن مثل ننه غربیله کن.»

«نوشدارو بعد از مرگ سهراب.»

«نوکر باب، شیش ماه چاقه شیش ماه لاغر.»

«نوکر بی‌جیره و مواجب تاج سر آقاست.»

«نو که اومد به بازار کهنه می‌شه دل‌آزار.»

 «نه آفتاب از این گرم‌تر می‌شود و نه غلام از این سیاه‌تر.»

«نه از من جو، نه از تو دو، بخور کاهی برو راهی.»

«نه به اون خمیری نه به این فطیری.»

«نه به اون شوری شوری نه به این بی‌نمکی.»

«نه بباره نه به داره، اسمش عمو موندگاره.»

«نه بر مرده، بر زنده باید گریست» (گر این تیر از ترکش رستمی است ...) فردوسی

«نه پسر دنیائیم نه دختر آخرت.»

«نه پشت دارم نه مشت.»

«نه پیر را برای خر خریدن بفرست نه جوان را برای زن گرفتن.»

«نه خانی اومده نه خانی رفته.»

«نه چک زدم نه چونه، عروس اومد به خونه.»

«نه خود خوری نه کس دهی گنده کنی به سگ دهی.»

«نه در غربت دلم شاد و نه رویی در وطن دارم// الهی بخت برگردد از این طالع که من دارم»

«نه دزد باش نه دزد زده.»

«نه راه پس دارم نه راه پیش.»

«نه سر پیازم نه ته پیاز.»

«نه سر کرباسم نه ته کرباس.»

«نه سرم را بشکن نه گردو توی دومنم کن.»

«نه سیخ بسوزه نه کباب» (کاری بکن بهر ثواب ...)

«نه عروس دنیا نه داماد آخرت.»

«نه شیر شتر نه دیدار عرب.»

«نه قم خوبه نه کاشون لعنت به هر دوتاشون.»

«نه مال دارم دیوان ببره نه ایمان دارم شیطان ببره.»

«نه نماز شبگیر کن نه آب توی شیر کن.»

«نه هرکه سر بتراشد قلندری داند» (هزار نکته باریک‌تر ز مو این‌جاست...) حافظ

«نیش عقرب نه از ره کین است// اقتضای طبیعتش این است»

«نیکی و پرسش؟»

«نیم‌طبیب خطر جان، نیم‌فقیه خطر ایمان»

*** و ***

«وای به باغی که کلیدش از چوب مو باشه.»

«وای به خونی که یک شب از میونش بگذره.»

«وای به کاری که نسازد خدا.»

«وای به مرگی که مرده‌شور هم عزا بگیره.»

«وای به وقتی که بگندد نمک.»

«وای به وقتی که چاروادار راهدار بشه.»

«وای به وقتی که قاچاقچی گمرکچی بشه.»

«وعده سر خرمن دادن.»

«وقت خوردن، خاله، خواهرزاده را نمیشناسه.»

«وقت مواجب سرهنگه، وقت کارکردن سربازه.»

«وقتی که جیک جیک مستونت بود یاد زمستونت نبود؟»

«وقتی مادر نباشه با زن‌بابا باید ساخت.»

*** ه ***

«هادی، هادی، اسم خودتو به ما نهادی.»

«هر آن کس که دندان دهد نان دهد» سعدی

«هر جا آشه، کچلک فراشه.»

«هر جا خرسه، جای ترسه.»

«هر جا سنگه به پای احمد لنگه.»

«هر جا که پری‌رخی‌ست دیوی با اوست.»

«هر جا که گندوم نده مال من دردمنده.»

«هر جا که نمک خوری نمکدون نشکن.»

«هر جا مرغ لاغره، جایش خونه ملا باقره.»

«هر جا هیچ جا، یک جا همه جا.»

«هر رفتی، آمدی داره.»

«هر سخن جایی و هر نکته مقامی دارد.»

«هر سرازیری یک سر بالایی داره.»

«هر سرکه‌ای از آب، ترش‌تره.»

«هر شب شب قدر است اگر قدر بدانی.»

«هرکس از هر جا رونده‌است با ما برادرخونده‌است.»

«هرکسی پنج روزه نوبت اوست» (دور مجنون گذشت و نوبت ماست...) حافظ

«هرکسی از ظن خود شد یار من// از درون من نجست اسرار من» مولوی

«هرکسی کار خودش ، بار خودش ،آتیش به انبار خودش.»

«هر کسی کو دور ماند از اصل خویش// بازجوید روزگار وصل خویش» مولوی

«هرکه با مادر خود زنا کنه با دگران چها کنه.»

«هرکه بامش بیش، برفش بیشتر.»

«هزار تا دختر کورو یکروزه شوهر می‌ده.»

«هزار دوست کمه، یک دشمن بسیار.»

«هزار قورباغه جای یه ماهی رو نمی‌گیره.»

«هزار وعده خوبان یکی وفا نکند.»

«هشتش گرو نه‌است.»

«هلو برو تو گلو.»

«هم از توبره می‌خوره هم از آخور.»

«هم از شوربای قم افتادیم هم از حلیم کاشون.»

«همان آش است و همان کاسه.»

«همه خرها رو به یک چوب نمی‌رونند.»

«همه رو مار می‌گزه مارو خرچسونه.»

«همه سرو ته یه کرباسند.»

«همه قافله پس و پیشیم.»

«همه‌کاره و هیچ‌کاره.»

«همه ماری مهره نداره.»

«همه ماهی خطر داره بدنامیشو صفر داره.»

«هر مرغی انجیر نمی‌خوره.»

«همیشه آب در جوی آقا رفیع نمی‌ره یه دفه هم در جوی آقا شفیع می‌ره.»

«همیشه خره خرما نمی‌رینه.»

«همیشه روزگار به انسان رو نمیکنه.»

«همیشه شعبان، یک بار هم رمضان.»

«همیشه ما می‌دیدیم یه دفعه هم تو ببین.»

«همینو که زائیدی بزرگش کن.»

«هنوز آش خوره»

«هنوز باد به زخمش نخورده.»

«هنور دهنش بوی شیر می‌ده.»

«هنوز سر از تخم در نیاورده.»

«هنوز گرسنگی نکشیدی تاعاشقی یادت بره٫هنوز تنگت نگرفته تا دوتاش یادت بره»

«هنوز غوره نشده مویز شده.»

«هنوز دو قورت و نیمش باقی مانده.»

«هوو هوو را خوشگل می‌کنه جاری جاری را کدبانو.»

«هیچ ارزونی بی‌علت نیست.»

«هیچ انگوری دوبار غوره نمی‌شه.»

«هیچ بدهی را به هیچ بستانی کاری نیست.»

«هیچکس نمی‌گه ماست من ترشه.»

«هیچ گرونی بی‌حکمت نیست.»

*** ی ***

«یابو برش داشته.»

«یابوی اخته و مرد کوسه سن و سالشون معلوم نیست.»

«یابوی پیش‌آهنگ آخرش توبره‌کش می‌شه.»

«یا خدا یا خرما.»

«یار بد، بدتر بود از مار بد.»

«یارب مبادا که گدا معتبر شود» (...گر معتبر شود ز خدا بی‌خبر شود)

«یار در خانه و ما گرد جهان می‌گردیم.»

«یار قدیم، اسب زین‌کرده‌است.»

«یار، مرا یاد کنه ولو با یک هل پوک.»

«یا زنگی زنگ باش یا رومی روم.»

«یا علی غرقش کن منهم روش.»

«یا کوچه‌گردی یا خانه‌داری.»

«یا مرگ یا اشتها.»

«یا مکن با پیل‌بانان دوستی// یا بنا کن خانه‌ای در خورد پیل» سعدی

«یکی رو تو ده راه نمی‌دادند سراغ کدخدا رو می‌گرفت.»

«یه‌بام و دوهوا.»

«یه‌پا چارق، یه پا گیوه.»

«یه‌پاش این دنیا یه پاش اون دنیاست.»

«یه‌پول جیگرک سفره‌قلمکار نمی‌خواد.»

«یه‌تب یه پهلوانو می‌خوابونه.»

+ نوشته شده در  یکشنبه هفدهم مرداد 1389ساعت 5:1 قبل از ظهر  توسط سید محسن زارعی  |